วิตกกังวลกับแพนิค ต่างกันอย่างไร และรับมืออย่างไรตอนที่กำลังเป็น

ตอบสั้น ๆ: ความวิตกกังวลคือความกังวลที่ค่อย ๆ สะสมและอยู่ได้นาน ส่วนอาการแพนิคคือความกลัวรุนแรงที่พุ่งขึ้นเร็วมากภายในไม่กี่นาที พร้อมอาการทางกายชัดเจน เช่น ใจสั่น หายใจไม่ทัน มือชา และมักรู้สึกเหมือนกำลังจะเป็นอะไรไป

ตอนกำลังเป็น ทำอย่างไร

อาการแพนิคน่ากลัวมากแต่ไม่อันตรายถึงชีวิต และมักถึงจุดสูงสุดในราว 10 นาทีแล้วค่อย ๆ ลดลง สิ่งที่พอช่วยได้:

1. หายใจออกให้ยาวกว่าหายใจเข้า เช่น เข้า 4 วินาที ออก 6–8 วินาที การหายใจออกยาวช่วยบอกร่างกายว่าปลอดภัยแล้ว
2. ดึงตัวเองกลับมาที่ปัจจุบัน มองหาสิ่งรอบตัว 5 อย่างที่เห็น 4 อย่างที่สัมผัสได้ 3 เสียงที่ได้ยิน
3. อย่าหนีทันทีถ้าทำได้ การหนีทุกครั้งจะสอนสมองว่าที่นั่นอันตรายจริง แล้วครั้งหน้าจะแย่ลง
4. บอกตัวเองว่านี่คืออาการแพนิค เดี๋ยวมันจะผ่านไป — การรู้ว่ากำลังเจออะไรช่วยลดความกลัวซ้อนความกลัว

เมื่อไหร่ควรพบผู้เชี่ยวชาญ

• เริ่มหลีกเลี่ยงสถานที่หรือกิจกรรมเพราะกลัวว่าจะเป็นอีก
• กังวลเรื่อง "จะเป็นอีกไหม" จนกระทบชีวิตประจำวัน
• เป็นบ่อยขึ้นหรือรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
• ใช้เหล้าหรือยาเพื่อกดอาการ
• เคยตรวจร่างกายแล้วไม่พบสาเหตุทางกาย แต่ยังเป็นอยู่

ครั้งแรกที่มีอาการแบบนี้ ควรไปตรวจร่างกายก่อนเพื่อแยกโรคทางกายออกไป เช่น ไทรอยด์หรือหัวใจ

การดูแลทางจิตวิทยาช่วยอย่างไร

ช่วยหาว่าอะไรเป็นตัวจุดชนวน ฝึกวิธีรับมือที่ใช้ได้จริงตอนอาการมา และค่อย ๆ กลับไปทำสิ่งที่เคยเลี่ยงโดยไม่ต้องฝืนทีเดียวหมด ในบางกรณีการทำงานร่วมกับจิตแพทย์เรื่องยาจะช่วยให้เริ่มต้นได้ง่ายขึ้น

เริ่มที่รันชู

จิตบำบัดรายบุคคล · ตรวจสุขภาพจิต · ทีมนักจิตวิทยา

จองนัดหมาย · เส้นทางมาคลินิก

หากรู้สึกว่ารับมือคนเดียวไม่ไหวตอนนี้ โทร 1323 ได้ตลอด 24 ชั่วโมง